¡Mira, una piedra!
"Kijk, een steen!" Zeggen veel kinderen als ze op straat lopen. Ze groeien op, en dan zijn stenen niet meer boeiend, hoogstens om met je voet er tegenaan te schoppen, meer niet.
Nou nee hoor! Niet iedereen! Ik ga nog steeds midden op straat stoppen om een steen op te pakken als ik hem mooi vind! Vooral als de zon schijnt, waardoor de steen extra lijkt te glinsteren.
Niet alleen de stenen die ik op straat vind eindigen bij mij thuis, ik ben ook mineralen gaan sparen. Ik was 8 jaar oud toen ik mijn eerste 4 mineralen kocht. Maar ze moeten niet geslepen zijn! Ik koop mineralen in die kleine witte doosjes, of los en iets groter. Heb inmiddels 80 verschillende soorten gespaard.
Maar niet alleen zijn edelstenen mooi om naar te kijken, ik vind ze ook mooi om ze te voelen, en dan bedoel ik niet met je hand.
Afgelopen maand voelde ik me niet optimaal, mijn allereerste boek uitgebracht en toch had ik periodes dat ik me donker voelde, zwaar, in ieder geval niet 100%
Ik wist gelijk wat ik moest doen, een bezoek brengen aan de mineralen shop in Emmen, die heel toepasselijk "de steen" heet op zijn spaans, "La Piedra".
Ik werd niet alleen door Ina, de eigenaresse, super goed geholpen, we raakten ook in een diep gesprek terecht. Daar zal ik haar voor altijd dankbaar zijn.
Waar ik ook dankbaar voor ben is het feit dat ze voorstelde om mijn boeken in haar winkel te gaan verkopen. Zowel 'De Paarse Deur' als "The Mulberry Door' zijn in paperback, of harde kaft, bij haar te vinden nu.
Je zal nu wel denken, 'wat een toeval', maar nee, toeval bestaat niet.
Daar kunnen we het een andere keer wel over hebben!
Reactie plaatsen
Reacties