Hoe het gevoel van de personages mijn eigen werd
Het is mijn mening dat er, als we naar gevoelens kijken, weinig verschil zit tussen het lezen van een verhaal en het schrijven van een verhaal.
Met het schrijven van een verhaal begint het misschien wel van een afstand. Wat ga ik dit personage doen of zeggen? Maar voordat je het weet, begint het verhaal als vanzelf te lopen.
Je focus verandert van wat voelt het personage? naar wat voel ik?
Want er komt een moment waarop je het personage zo goed kent dat de gevoelens van het personage je eigen gevoelens worden.
Als er verdriet is, voel je ook het verdriet. En als het goed gaat, voel je de blijdschap. Maar je ervaart het alsof het jouw eigen gevoel is.
Een vonk in je binnenste ontwaakt en begint te gloeien.
Dus of je nu een verhaal aan het schrijven bent of een verhaal aan het lezen bent: de verbinding met een personage kun je echt voelen.
En als je het voelt, maak je het werkelijkheid.
Dus laat vandaag, op wat voor manier dan ook, die vonk overslaan en een warme gloed van binnen ontvlammen.
Reactie plaatsen
Reacties