Simpelweg omdat het mij geholpen heeft.
Nou wil ik natuurlijk niet zeggen dat wat mij geholpen heeft, iedereen zal helpen, maar ik ben ervan overtuigd dat er minstens één iemand daar buiten rondloopt die het wel zal helpen.
En laten we eerlijk zijn, als een van ons de kans krijgt om iemand te helpen, ook al is het maar één iemand, dan zeggen we toch allemaal JA!
Zoveel boeken die er bestaan, zoveel genres, maar als ik me niet lekker voel met mezelf, ongeacht fysiek of mentaal, is de fantasy genre het meest verwijderd van de werkelijkheid, waardoor ik van te voren weet dat ik me dan het verst weg van mezelf kan verwijderen. Maar als het verhaal afgelopen is, keer je terug naar je werkelijkheid, en meestal heb je niet iets gelezen waar je jezelf in herkent, of enige houvast gaf voor als je terug naar deze wereld komt.
Daarom ben ik het zelf maar gaan schrijven.
Een wereld die niet bestaat, waardoor je uit je werkelijkheid weggehaald wordt, maar met een personage die hetzelfde voelt als jij en ik, in verschillende gradaties dan wel. We hebben allemaal iets gemeen, maar elk verhaal is van ons en persoonlijk. Als ik het ga lezen verdwijnt ik wel in een andere wereld, maar ik herken mezelf, ik ben dan niet alleen. En als ik het verhaal uit heb, en ik keer terug, kom ik terug in de werkelijkheid met het gevoel dat mijn reis niet alleen was.
Ik was niet alleen.
Reactie plaatsen
Reacties