Hulp vragen is geen zwakte, maar de zwaarste en dapperste vorm van kracht

We worden sinds we klein zijn geprezen als we iets (eindelijk) alleen kunnen doen. Op een of andere manier worden we ouder en denken we dat hetzelfde geldt voor onze mentale gezondheid. Maar juist het toegeven dat je ergens hulp bij nodig hebt, is een van de sterkste dingen die je in je leven kan doen.

Reflectievraag: Aan wie zou jij hulp of steun vragen als je vandaag niet alles alleen hoeft te dragen?

Niet alleen in de verhalen die ik schrijf, maar ook in andere verhalen, komt er een moment dat het hoofdpersonage toegeeft dat er hulp nodig is. Dat vinden we normaal om te lezen. Maar op een of andere manier vinden we het zwak als we zelf hetzelfde doen. Waarom zou dat zijn? Onthoud dus goed:

Hulp vragen is geen zwakte.

Het is het dapperste wat je kunt doen.

Je bent zoveel meer dan de strijd in je hoofd

Wanneer je hoofd vol zit met donkere gedachten en moeilijke gevoelens, lijkt het alsof dat je hele leven is. Maar dat is niet zo. Je bent veel meer dan alleen wat donker aanvoelt. Jij bent ook die glimlach die op je gezicht verschijnt als je een grappige video ziet, jij bent ook dat warme gevoel dat je krijgt als je dat ene leuke liedje hoort. De strijd in je hoofd vergt veel aandacht, maar JIJ bent veel meer dan alleen dat.

Reflectievraag: Naast alles wat zwaar aanvoelt, welk gedeelte van jezelf verdient vandaag extra aandacht?

Personages in een boek zijn veel meer dan alleen de strijd die ze op dat moment voeren. Je blijft lezen omdat je dat weet, er is meer aan die persoon dan alleen hun conflict. Daarom blijf je het lezen. Daarom blijf ik schrijven. Onthoud dus goed:

Jij bent veel meer dan alleen de strijd in je hoofd

Het is oké om niet oké te zijn, geef jezelf tijd om weer op te staan

Waarom is het zo makkelijk om jezelf met anderen te vergelijken? Ook al weten we niet hoe het is om hun leven te leiden, we denken dat iedereen het wel voor elkaar heeft en dat wij zwak zijn omdat we niet oké zijn, omdat we tijd nodig hebben om bij te komen.

Het is moeilijk om te stoppen met vergelijken, maar nog moeilijker om mild te zijn voor jezelf. Eigenlijk zou je in de spiegel moeten kijken en jezelf aanspreken met milde, lieve woorden.

Want het is echt oké om niet oké te zijn . . .

Reflectievraag: Als je in de spiegel kijkt vandaag, wat zou je tegen jezelf zeggen?

Wat kun je vandaag doen om jezelf milder te behandelen?

Niet alleen mijn personages, maar alle personages in alle boeken hebben af en toe tijd nodig om zichzelf te vergeven en rustig aan te doen. Morgen weer een dag. Onthoud dus goed:

Je moet jezelf tijd geven om weer op te staan

Praten over je donkerste gedachten brengt licht naar binnen

We hebben allemaal gedachten en gevoelens die we liever niet uitspreken; sommige zijn zelfs niet onder woorden te brengen. In die stilte groeien ze op de een of andere manier. Het wordt zwaarder, zwaarder dan je voor mogelijk hield.

Ik moet altijd denken aan een video die ik zag, waarin een professor dit uitlegde aan de hand van een flesje water.

Stel dat het flesje water dat je in je hand vasthoudt, die ene onmogelijke gedachte of dat gevoel is. Naarmate de tijd verstrijkt, wordt het flesje water zwaarder. Maar hoe kan dat? Wat is er veranderd? Niet het flesje water, want dat is hetzelfde gebleven. De tijd dat je het in je eentje vasthoudt, je perceptie, dat is veranderd.

Af en toe moet je het onmogelijke toch proberen te delen. Niet om het los te laten, of te laten verdwijnen, maar om het samen te dragen.

Reflectievraag: Wat is jouw flesje water? Wat draag je al een tijdje met je mee? Wat zou lichter voelen als je het deelt?

Zowel echte mensen als personages in een boek kunnen dezelfde problemen ervaren als ze het zwaar hebben en het niet durven te delen. Toch is het makkelijker om te lezen over wat dat personage doet dan om het zelf te doen. Maar die herkenning helpt je wel op de goede weg. In ieder geval, dat is wat ik probeer te bereiken. Onthoud dus goed:

Praten brengt niet alleen licht naar binnen, het voelt ook lichter 🌱 💚

Je gedachten zijn de storm maar jij bent de blauwe lucht erachter

We hebben allemaal gedachten, zowel goed als slecht, en we hebben allemaal het gevoel dat ze de waarheid vertellen, wat nog enger is, we hebben meestal niet eens door dat we erin geloven dat wat wij denken, hetzelfde is als wat wij zijn.

Maar hoe haal je uit elkaar wie je bent en wat je denkt of voelt? Probeer alle gedachten die in je hoofd opkomen als wolken in de lucht te beschouwen. Er zijn witte wolken maar ook grijze wolken. Maar alle wolken bewegen door de lucht, alle wolken verdwijnen uiteindelijk uit de lucht. Jij bent de lucht, die mooie blauwe lucht. En dat mooie blauwe lucht bestaat altijd, ongeacht wat voor wolken er op dat moment doorheen zweven.

Dat betekent natuurlijk niet dat moeilijke gedachten eenvoudig verdwijnen, het betekent alleen dat ze niet het volledige verhaal vertellen.

Reflectie: Wat voor wolken hebben je blauwe lucht bedekt? Welke gedachten ga jij vandaag iets minder als waarheid behandelen?

Zelfs de personages in mijn boeken ervaren hetzelfde, gedachten die lijken te bepalen wie je bent, wat je doet. Onthoud dus goed:

Je gedachten zijn de wolken die voorbij trekken, JIJ bent de blauwe lucht 🌱 💚

Zelfs de donkerste nacht maakt plaats voor de ochtend

Tijdens moeilijke perioden lijkt alle licht verdwenen te zijn, erger zelfs, het lijkt alsof het voor altijd donker zal blijven.

Maar net als de nacht ruimte maakt voor de ochtend, zal je leven ook ruimte maken voor het licht.

Je merkt het niet meteen op, en het kan ook beginnen met maar simpele lichtpuntjes, in een moment van rust, in een onverwachte glimlach die op je gezicht verschijnt . . .

Licht is de mogelijkheid dat morgen anders kan zijn dan vandaag.

Reflectie: Welke lichtpuntjes heb je ontdekt voordat je ochtend arriveert?

Als auteur schrijf ik graag over personages die ook in het donker leven. Hun ochtend arriveert ook na het spotten van de eerste lichtpuntjes. Onthoud dus goed:

Zelfs de donkerste nacht maakt plaats voor de ochtend 🌱 💚

Je hoeft de storm niet in je eentje te trotseren

Soms lijkt het alsof iedereen om je heen moeiteloos verder gaat. Het gaat met iedereen goed behalve met jou. Of niet?

Bedenk dat de storm die in je woedt onzichtbaar is voor anderen, je bent niet echt alleen, ze weten het gewoon niet . . .

Overdag ga je met de stroom mee, maar als je alleen op je kamer bent, dan pas wordt de storm goed wakker. . . 

Af en toe kun je de storm niet ontlopen, maar je kan wel een veilig houvast vinden om boven water te blijven. De storm duurt niet eeuwig, ook al voelt het wel zo.

Er zijn mensen om je heen, van vrienden tot kennissen, die je vlot kunnen zijn.

Van een luisterend oor, tot een gesprek, of simpelweg aanwezig zijn.

Maar je moet wel zelf naar de vlot zwemmen, hoe zwaar het ook klinkt, want de storm alleen trotseren is vele malen zwaarder.

Reflectie: Wie is je VLOT als je STORM opkomt?

Wie is iemand bij wie je terecht kunt wanneer het leven even zwaar voelt?

Als auteur schrijf ik graag over personages die ontdekken dat KRACHT niet alleen uit vechten bestaat, maar uit hulp durven vragen. Onthoud dus goed:

Je hoeft de storm niet in je eentje te trotseren 🌱 💚