Je gedachten zijn de storm maar jij bent de blauwe lucht erachter

We hebben allemaal gedachten, zowel goed als slecht, en we hebben allemaal het gevoel dat ze de waarheid vertellen, wat nog enger is, we hebben meestal niet eens door dat we erin geloven dat wat wij denken, hetzelfde is als wat wij zijn.

Maar hoe haal je uit elkaar wie je bent en wat je denkt of voelt? Probeer alle gedachten die in je hoofd opkomen als wolken in de lucht te beschouwen. Er zijn witte wolken maar ook grijze wolken. Maar alle wolken bewegen door de lucht, alle wolken verdwijnen uiteindelijk uit de lucht. Jij bent de lucht, die mooie blauwe lucht. En dat mooie blauwe lucht bestaat altijd, ongeacht wat voor wolken er op dat moment doorheen zweven.

Dat betekent natuurlijk niet dat moeilijke gedachten eenvoudig verdwijnen, het betekent alleen dat ze niet het volledige verhaal vertellen.

Reflectie: Wat voor wolken hebben je blauwe lucht bedekt? Welke gedachten ga jij vandaag iets minder als waarheid behandelen?

Zelfs de personages in mijn boeken ervaren hetzelfde, gedachten die lijken te bepalen wie je bent, wat je doet, maar onthoudt goed:

Je gedachten zijn de wolken die voorbij trekken, JIJ bent de blauwe lucht

Zelfs de donkerste nacht maakt plaats voor de ochtend

Tijdens moeilijke perioden lijkt alle licht verdwenen te zijn, erger zelfs, het lijkt alsof het voor altijd donker zal blijven.

Maar net als de nacht ruimte maakt voor de ochtend, zal je leven ook ruimte maken voor het licht.

Je merkt het niet meteen op, en het kan ook beginnen met maar simpele lichtpuntjes, in een moment van rust, in een onverwachte glimlach die op je gezicht verschijnt . . .

Licht is de mogelijkheid dat morgen anders kan zijn dan vandaag.

Reflectie: Welke lichtpuntjes heb je ontdekt voordat je ochtend arriveert?

Als auteur schrijf ik graag over personages die ook in het donker leven. Hun ochtend arriveert ook na het spotten van de eerste lichtpuntjes. Want onthoudt goed:

Zelfs de donkerste nacht maakt plaats voor de ochtend

Je hoeft de storm niet in je eentje te trotseren

Soms lijkt het alsof iedereen om je heen moeiteloos verder gaat. Het gaat met iedereen goed behalve met jou. Of niet?

Bedenk dat de storm die in je woedt onzichtbaar is voor anderen, je bent niet echt alleen, ze weten het gewoon niet . . .

Overdag ga je met de stroom mee, maar als je alleen op je kamer bent, dan pas wordt de storm goed wakker. . . 

Af en toe kun je de storm niet ontlopen, maar je kan wel een veilig houvast vinden om boven water te blijven. De storm duurt niet eeuwig, ook al voelt het wel zo.

Er zijn mensen om je heen, van vrienden tot kennissen, die je vlot kunnen zijn.

Van een luisterend oor, tot een gesprek, of simpelweg aanwezig zijn.

Maar je moet wel zelf naar de vlot zwemmen, hoe zwaar het ook klinkt, want de storm alleen trotseren is vele malen zwaarder.

Reflectie: Wie is je VLOT als je STORM opkomt?

Wie is iemand bij wie je terecht kunt wanneer het leven even zwaar voelt?

Als auteur schrijf ik graag over personages die ontdekken dat KRACHT niet alleen uit vechten bestaat, maar uit hulp durven vragen. Want onthoudt goed:

Je hoeft de storm niet in je eentje te trotseren.