Week van de Mentale Gezondheid 2026
Toen ik besloot Fantasy verhalen te schrijven, vond ik het nodig om de personages, vooral het hoofdpersonage, problemen mee te geven die herkenbaar zijn. Niet alleen vanuit mijn eigen ervaringen, maar ervaringen waarin andere mensen zichzelf kunnen herkennen.
Is het niet makkelijker om je eigen problemen te herkennen in iemand anders die je in een verhaal leest, dan jezelf herkennen in een non-fictieboek?
In een fantasieverhaal zie ik de personages als mijn vrienden. In een non-fictieboek voel ik me meer een patiënt dan een persoon, vooral als ik alle opgesomde symptomen als die van mezelf herken.
Ik vind het fijn dat er een week in het leven geroepen is over mentale gezondheid. Hoewel ik door de jaren heen sommige gedachten en gevoelens heb kunnen 'oplossen' of juist gewoon een plekje kunnen geven, blijft het leven onvoorspelbaar. Je mentale gezondheid blijft net als je lichamelijke gezondheid iets waar je altijd op moet letten. Sommige dagen zijn makkelijker. Stap voor stap is de enige manier om vooruit te gaan.
Het belangrijkste wat ik wil bereiken is dat mensen die mijn boeken lezen, hetzelfde ervaren als wat ik voelde toen ik samen met de personages het verhaal beleefde:
Het gevoel dat iemand hetzelfde meemaakt.
Dat iemand begrijpt wat in je hoofd leeft.
Dat er herkenning is, zelfs in een wereld die niet bestaat.
JE BENT NIET ALLEEN
Reactie plaatsen
Reacties