Waarom gebroken personages ons weer heel laten voelen . . .
Het lezen over personages die zich in een andere wereld begeven geeft je eigenlijk het gevoel dat als dat mogelijk is, misschien ook mogelijk is om jezelf beter te voelen.
Ik weet niet welke verklaring ik het meest passend, of logisch vind, misschien omdat het een beetje van allebei is.
Aan de ene kant denk ik dat het helpt om te lezen dat iemand anders hetzelfde gevoel doormaakt, of iets wat in de buurt komt.
Aan de andere kant krijg je tijdens het lezen de overtuiging dat als hij/zij dat doormaakt en doorgaat, het voor jou misschien ook mogelijk is.
Wat wel moeilijk blijft, ongeacht in welke wereld je je bevindt, is dat wat je voelt niet zichtbaar is voor de buitenwereld, en meestal ook niet uit te leggen in woorden, woorden die tekortschieten om je gevoel te beschrijven.
Zou het niet mooi zijn als je, net zoals Japanners doen met gebroken servies, de geheelde stukjes van jezelf in goud zou kunnen omhullen?
De wereld laten zien: Kijk! Ik was gebroken, maar de stukjes die ik geplakt heb, hebben me mooier gemaakt. Sterker.
Reactie plaatsen
Reacties