Waarom lezen we YA Fantasy, ook als we geen Young Adults meer zijn?

Waarom lezen we YA Fantasy, ook als we geen Young Adults meer zijn?

Laat ik eerlijk zijn tegen je, toen ik me in de wereld van YA Fantasy begaf, twijfelde ik heel erg of het wel iets voor mij was. Niet het fantasie gedeelte, dat vond ik daarvoor al geweldig om te lezen.

Als je een boek leest, wat voor genre dan ook, is het mooiste dat je een soort pauze neemt van het echte leven. Maar als je fantasy leest, dan verlaat je niet zomaar deze wereld, je vliegt er als het ware uit, met een onderbuikgevoel dat kriebelt en de gedachte: 'Waar kom ik zometeen in terecht?'

Op het moment dat ik het genre YA Fantasy zag, dacht ik dat de verhalen te simpel of kinderachtig zouden zijn. Misschien zou ook het taalgebruik tegenvallen.

Maar ja, we houden van boeken, we houden van lezen en waar we het meest van houden, is avontuur, dus gewoon proberen!

Ik denk dat als je terugkijkt naar je leven en de beslissingen die je hebt genomen, er altijd een paar zijn die eruit springen. Beslissingen die je leven hebben veranderd. Voor mij was één daarvan het ontdekken van YA Fantasy.

Nu denk je, ja, dat heb ik ook, maar 'Waarom?'

Voor mezelf gaat het om de gevoelens. En gevoelens hebben geen leeftijd: Blij, bang, verdrietig, verliefd . . . noem maar op.

Gevoelens blijven, ongeacht je leeftijd. Ongeacht hoeveel jaren je op deze wereld rondloopt, we blijven ze voelen.

Voor mij is YA fantasy een mengsel van nieuwe werelden ontdekken, meevoelen met de personages, met wie we meestal alleen de gevoelens gemeen hebben, en . . . het gevoel vanuit je eigen wereld te vliegen naar onbekende werelden, waar personages van 17 jaar en eeuwenoude elfen of onsterfelijke demonen ontdekken dat leeftijd eigenlijk niet uitmaakt.

Het zijn de gevoelens . . .